Sposoby kompensacji miedzianych instalacji grzewczych

Stosując rury miedziane do instalacji grzewczych należy pamiętać, że materiał ten zmienia swoje wymiary wraz ze zmianą temperatury.

Kompensacja naturalna

Współczynnik ten jest o 1,5 razy większy niż stali, ale jednocześnie dużo mniejszy niż współczynnik rozszerzalności tworzyw sztucznych. Wydłużenie liniowe rur miedzianych  dla przyrostu temperatury można odczytać z ogólnie dostępnych diagramów.

Specyfika rur miedzianych wymaga kompensowania wydłużeń liniowych w instalacjach jeżeli jej długość jest większa niż 5 m. W instalacjach tych kompensacje uzyskuje się w sposób naturalny przez odpowiednie prowadzenie przewodów lub przez stosowanie elementów kompensujących w instalacjach.

Kompensacje naturalną uzyskuje się przez zmianę kierunku prowadzenia przewodów z wykorzystaniem układu konstrukcyjnego pomieszczeń, w których przewody są prowadzone i prawidłowe rozmieszczenie mocowań (punktów stałych). Należy przy tym pamiętać, aby umożliwić każdemu odcinkowi rur rozszerzanie się bez ograniczeń i niedopuszczanie, aby odkształcenia działały na zbyt krótkich odcinkach. Przewody przechodzące przez mury muszą być zabezpieczone otuliną przed uszkodzeniem przewodów przez tarcie o ostre krawędzie  bruzd.

Elementy kompensujące

Przy braku możliwości zastosowania kompensacji naturalnej w instalacjach z rur miedzianych powinny być zaprojektowane elementy kompensujące. Najczęściej stosowane kompensatory to U kształtowe elementy instalacji wykonane z giętej rury lub kombinacji rur i kolan 90° lub kompensatory osiowe ( dławicowe lub mieszkowe). Kompensatory osiowe są elementami drogimi, dlatego powinny być stosowane w przypadkach, gdy przewody instalacyjne musza być prowadzone w sposób nie gwarantujący kompensacji naturalnej lub u kształtowej. Kompensatory osiowe ( szczególnie mieszkowe) nie można zabudowywać w ścianach budynków.

Share >