Pitna i ciepła woda

shutterstock_80385040-1.jpg

Instalacje wodne z miedzi są stosowane w budownictwie od lat. Zaleta stosowania: bezproblemowe, gdy wykonane są zgodnie z obowiązującymi zasadami. Miliony kilometrów rur miedzianych zamontowanych w ostatnich 100 latach na świecie jest świadectwem, że jest to materiał niedościgniony przez jakikolwiek inny materiał stosowany na instalacje. 

Największą zaletą miedzi jest jej higieniczność. Rury miedziane nie uwalniają szkodliwych substancji oraz zapobiegają rozwojowi biofilmu, który sprzyja rozwojowi bakterii.

Dodatkowo miedź zapobiega dyfuzji gazów przez ściankę rury, co zapobiega przedostaniu się nieprzyjemnych i szkodliwych zapachów z zewnątrz do systemu, które są przyczyną zmiany smaku i obniżają jakość wody.

Rezultat: zawsze najwyższej jakości woda pitne dostępna w domu.

Instalacje wody pitnej powinny charakteryzować się trwałością i sprawnością , gdyż materiał instalacyjny, którym jest miedź styka się z wodą wodociągową , która jest jedynie uzdatniana pod względem sanitarnym i może być agresywna korozyjnie w stosunku do materiałów metalicznych.

Wymagania jakie stawiane są wodzie wodociągowej, zasilającej instalacje wykonane z miedzi odnoszą się do odczynu pH, zawartości jonów azotowych  (CNO3_ 3) i jonów siarczanowych (Cso2-4), oraz zasadowości  ogólnej Z ogólna.

Liczbowe wskaźniki dot. powyższych parametrów, które musi spełniać woda, aby mogła zasilać instalacje wodociągowe z miedzi, wynoszą:

wzor.jpg

 

Innym bardzo ważnym czynnikiem mającym wpływ na trwałość i sprawność  instalacji wodociągowych to parametry techniczne i wymogi projektowe, które należy przestrzegać przy projektowaniu i wykonywaniu tego typu instalacji: 

  1. Do instalacji wodociągowych stosujemy rury miedziane wykonane zgodnie z norma PN-EN 1057 i łączników miedzianych lub jej stopów wykonanych zgodnie z normą PN-EN 1254
  2. Prędkości przepływu ograniczone do 1 m/s w poziomach i 2 m/s  w podłączeniach punktów czerpalnych. Większe prędkości powodują w miedzi korozję erozyjną.
  3. Nie można stosować kolanek tylko łuki. Łączy się to z prędkościami przepływu. Drobinki zawarte w wodzie zarysowują kolanka, zdzierając ochronną warstwą tlenkową. Warstwa odbudowuje się, pobierając tlen z wody i miedź z przewodu. Kolejne zarysowania prowadzą do perforacji.
  4. W celu ochrony instalacji przed zdzieraniem tlenkowej warstwy ochronnej obowiązkowo należy instalować filtr mechaniczny o zdolności zatrzymywania cząstek większych niż 80 μm. Filtr wymaga obsługi i płukania, gdy wzrastają opory.
  5. Minimalna grubości ścianek rur miedzianych w instalacji wodnej powinna wynosić 1 mm.
    Wymiary rur miedzianych stosowanych w instalacjach wodociągowych przedstawia tabela:

     

    Średnice zewnętrzne
    (nominalne) mm

    Grubość ścianki
    mm

    10; 12; 15; 18

    1,0

    22; 28

    1,2; 1,5

    35; 42

    1,5

    54; 64; 76,1; 88,9

    2,0

    108

    2,5

    133; 159; 219; 267

    3,0

     

  6. Do łączenia rur w instalacjach wodociągowych  o średnicy do 28mm   stosujemy lutowanie miękkie, dla średnic większych lutowanie twarde oraz spawanie. Alternatywnym i coraz częstszym sposobem łączenia rur w tego typach instalacji jest zaprasowywanie.
  7. Łączniki z mosiądzu i brązu powinny być odporne na odcynkowanie  i nie zawierać w swoim składzie ołowiu.
  8. Rury i łączniki stosowane do instalacji wody pitnej powinny posiadać  atest higieniczny wydany przez PZH.
  9. Należy przestrzegać zasady łączenia instalacji  miedzianych z innymi materiałami: nie należy stosować rur stalowych za rurami miedzianymi.
instalacje_wody_pitnej-2.jpg

 

Share >